Visie

March-4.jpg

Mensen met een dwarslaesie mobiliteit teruggeven om (weer) te kunnen deelnemen in dagelijkse activiteiten en zo bijdragen aan kwaliteit van leven. Dat is waar het de initiatiefnemers van Project MARCH om gaat. Dit doen zij door een exoskelet te ontwerpen en te bouwen voor mensen met een dwarslaesie. Het exoskelet is een belangrijke stap op weg naar een toekomst waarin rolstoelen uit het straatbeeld verdwenen zijn. Het ultieme doel is dat het exoskelet toegankelijk én beschikbaar is voor iedereen die hierdoor mobiliteit terugkrijgt. Voor een groot deel gaat het hier om al bestaande techniek. Maar ook worden er nieuwe technologieën onderzocht en gekeken naar de toepassing in ons project. Aan ons dus de taak om deze verschillende technologieën samen te brengen in één haalbare toepassing: een nieuw en verbeterd exoskelet. Wij hebben al succesvolle prototypes gemaakt, maar toch dromen wij van een beter exoskelet dat bijvoorbeeld volledig zelf stabiliserend is. Hierdoor kan iemand met een dwarslaesie zelfstandig zonder krukken een natuurlijke loopbeweging kan maken. Samen met de overheid en zorgverzekeraars willen wij ervoor zorgen dat in de toekomst dit pak gebruikt kan worden door ieder die hier voordeel aan ondervindt.


Structuur

In dit vooruitstrevende project, bedacht en uitgevoerd door studenten van de TU Delft, zet jaarlijks een nieuw team van studenten zich geheel vrijwillig in voor de ontwikkeling van het ultieme exoskelet. Dit motorische harnas, ontwikkeld met de nieuwste techniek en robotica, maakt het voor mensen met een dwarslaesie mogelijk weer (op) te staan en te lopen. En in de toekomst nog zoveel meer. Ieder jaar wordt er doorgewerkt aan verbetering en optimalisatie van het prototype van het jaar ervoor. Hierbij staat co-creatie centraal. Er wordt nauw samengewerkt met een piloot; de persoon met een dwarslaesie die het exoskelet bestuurt, en de zorgsector. 

DSC01866.jpg

Project MARCH is een uniek project dat zich op meerdere vlakken onderscheidt zich van andere ontwikkelaars met:

  • De unieke constructie; ieder jaar gaat een nieuw team de uitdaging aan het bestaande prototype te verbeteren. De studenten zetten hiervoor hun studie een jaar stil. Hierdoor blijven de studenten van het project gemotiveerd, scherp en innovatief.
  • De uitdaging aangaan komt overal in terug: de instelling en kwaliteiten van de teamleden, de jaarlijks verbeterde prototypen en de ultieme uitdaging: het nieuwe prototype toetsen in een wedstrijd.
  • Gebruik (eigen) onderzoek. Ieder jaar wordt het exoskelet van het vorig team doorontwikkeld en geoptimaliseerd. Hierbij worden wij ook regelmatig geadviseerd door voorgaande teams bij MARCH, die hun ervaring en kennis over het exoskelet kunnen delen.
  • De focus op innovatie maakt het mogelijk om ons nog meer te richten op gebruikersvriendelijkheid en de fijne motoriek voor dagelijks gebruik. Onze niet-commerciële instelling en jaarlijkse cyclus van het project maakt het mogelijk snel te innoveren. 
  • Co-creatie. De samenwerking met zowel de piloot als de Sint Maartenskliniek. Co-creatie is absoluut onmisbaar in de ontwikkeling van het ultieme exoskelet. De piloot en therapeuten kennen als geen ander de behoeften en ervaren in de praktijk wat wel en niet werkt. 

Doel

Cybathlon.png

Elk team van Project MARCH start het jaar met één doel: het door ontwikkelen en optimaliseren van het prototype exoskelet (de MARCH) van het jaar ervoor. Wij streven naar een exoskelet dat betrouwbaar is en goed werkt in de basisbewegingen. Denk hierbij aan opstaan, lopen en de bewegingen van de belangrijkste gewrichten in het onderlichaam. De basisfunctionaliteit moet eerst de behoeften van de piloot beantwoorden, solide en betrouwbaar zijn. Hierna wordt er gekeken naar aanvullende functionaliteiten. Elk nieuwe aspect wordt gewogen aan opgestelde criteria in de categorie gebruiksvriendelijkheid en dagelijkse bruikbaarheid in het leven van iemand met een dwarslaesie.

Aan het eind van het studiejaar vindt de ultieme test van het nieuwe prototype plaats in de vorm van een Cybathlon, de zogenaamde paralympische bionische spelen. In deze wedstrijd gaan piloten in exoskeletten van internationale teams de strijd met elkaar aan. Binnen tien minuten moeten zij verschillende alledaagse handelingen succesvol volbrengen. Wij willen de Cybathlon winnen en d.m.v. deze test te bewijzen dat de MARCH uitstekend en gebruiksvriendelijk functioneert.


Doelgroep

Foto sjaan MARCH Magazine met exo.jpg

Project MARCH richt zich met het bouwen van het exoskelet op mensen met een complete dwarslaesie. Een dwarslaesie ontstaat door een beschadiging in het ruggenmerg. Deze beschadiging kan verschillende oorzaken hebben, zo bijvoorbeeld een breuk in de rug of nek. In het ruggenmerg lopen allerlei zenuwen vanaf de hersenen naar je stuitje. Deze zenuwen functioneren als belangrijke communicatiekanalen voor je lichaam. Zo spelen ze een cruciale rol bij de aansturing van je spieren en je tastzintuig. Op het moment dat het ruggenmerg beschadigd, kunnen er vanaf deze plek geen signalen meer door de wervelkolom naar beneden uitgewisseld worden. Vanaf de plaats van de beschadiging kan dit persoon dus verlamd. Voor ons project is het van groot belang dat de piloot zijn of haar armen volledig kan benutten. Om deze reden richten wij ons op mensen met een dwarslaesie op maximaal borsthoogte.

Bij de diagnostisering van de dwarslaesie wordt er onderscheid gemaakt tussen een complete en een incomplete dwarslaesie. Project MARCH richt zich op de doelgroep van mensen met een complete dwarslaesie, waarbij de beschadiging van het ruggenmerg permanent en dus ongeneeslijk is.


NL | EN